X
تبلیغات
نماشا
رایتل
تاریخ : پنج‌شنبه 22 اسفند‌ماه سال 1387 | 09:19 | نویسنده : هادی

سلام بر همه

امروز یه مطلب بیدار باش گزاشتم!

خواهش میکنم متن رو کامل بخونید و بعد برداشت ها و نظراتتون رو بگین.


همه ما همه روزه موسیقی های فراوانی را گوش می دهیم اما ایا به این فکر میکنیم که این موسیقی در چه سطحی است؟مطلب رایج این است که متاسفانه موسیقی به پاپ ایران اکنون به دست چند نفری بیشتر نیست که اگر بخواهیم میانگین سنی انها را حساب کنیم یک رقم بالای 50 به دست میاید.از طرفی هم از دیدگاه بنده موسیقی ایرانی در چند سطح بیشتر نیست

الف)موسیقی سنتی:فنی ترین و ارزشمند ترین موسیقی ایران.

ب) موسیقی پاپ سطح اول:این قشر را موزیسین هایی تشکیل میدهند که سن بالای 50 سال دارند.

پ)موسیقی پاپ سطح دوم:این قشر را موزیسین های زیر 50 سال تشکیل میدهند که به نسبت موسیقی پاپ سطح اول از افت کیفی چشم گیری برخوردارند.

ج)موسیقی سطح سوم:موسیقی های خیابانی ، زیر زمینی،رپ و ...  . این قشر(به صورت عمومی)از سطح فوق العاده پایینی بر خوردار است و حتی شاید فاقد ارزشهای موسیقایی باشد.


البته این تقسیم بندی ها زمانی با معنی اند که ما یک استاندارد را برای موسیقی در نظر بگیریم.

متاسفانه از گونه های بالا بسیاری از مردم و جوانان علاقه مند موزیک رده (ج) اند. و این حاکی از بی توجه بودن جوانان ما به کلام و صدا و موزیک ضمینه یک موسیقی است.

رده (الف)هم که در هر حال کمترین هوادار را دارد.

حال اگر فرض کنیم موزیسین های رده(ب)همه از دور خارج شوند.ان موقع است که باید نگران باشیم که این میراث  مهم به چه کسانی رسیده است.و باید بگویم که ان روز زیاد هم دور نیست.

در مقایسه با کشور های پیشرفته که همه ساله خاننده های جدید و نوکار و البته با سطح کاری خوب بیرون میدهند ،یک لحظه باید فکر کنیم و ببینیم خاننده های جدید ما در چه سطحی قرار دارند.

خاننده هایی که گزشته از تاکتیک و موسیقی و شعر حتی صدای زیبایی هم ندارند و  در کمال ناباوری همه ما به انها گوش میدهیم و خیلی هم خوشمان میاید.

دوستان تاکید میکنم که ما مخالف رو نمایی و یا دوست داشتن خاننده های تازه کار نیستیم

بلکه داریم میگوییم که اگر سطح علایق ما بالا برود صد در صد سطح کاری خاننده ها هم بالا خواهد رفت ایا این طور نیست؟

گاهی هم دچار یکه گری افراطی میشویم و این اصلا خوب نیست.برای همین هم استفاده از لفظ "طرفدار"برای دوستداران یک خواننده مناسب نیست.چون که خواننده گی میدان جنگ که نیست

اگر هم باشد نوعی رقابت است. پس بهتر است که از لفظ "هوادار"استفاده بکنیم.

از طرفی بهتر است که چند نفر موزیسین مورد علاقه مان را بشناسیم و بدانیم که اگر حرفی را در موزیکشان میخوانند واقعا به ان عمل خواهند کرد یا نه و فقط ایتم خروجی یک خواننده را نبینیم.


دوستان این موسیقی نیز قسمتی از روح ماست.همانگونه که انسان به مناظر زیبا علاقه دارد و به غذا های خوش طعم باید به موسیقی زیبایی هم گوش دهد تا روحی ارام داشته باشد.



با تشکر

محمد هادی مجیدی